در زیارتنامه امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) که از سيد بن طاوس نقل شده، می‌خوانیم: «السَّلَامُ عَلَى رَبِيعِ الْأَنَامِ وَ نَضْرَةِ الْأَيَّام» یعنی سلام بر بهار مردمان و خرمی روزگاران.
این تعبیر معنایی ژرف را در خود نهفته دارد، یعنی قرار است امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با خود بهار انسانیت را به ارمغان بیاورند.

برای در درک کیفیت این بهار مردمان می توان به آیات 16 و 17 سوره مبارکه حدید که طبق روایات به این مسئله اشاره دارد، رجوع کنیم. خدای متعال در آیه 17 می فرماید: «اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ؛ بدانيد كه خدا زمين را پس از مرگش زنده مى‏ گرداند به راستى آيات [خود] را براى شما روشن گردانيده‏ ايم باشد كه بينديشيد»

در این آیه خداوند از حیات مجدد زمین خبر می دهد که شاید ظاهر آیه به بهار مادی و طبیعی تفسیر شود یعنی حیات دوباره پس از مرگ و خواب زمستانی، اما وقتی به روایات ذیل این آیه مراجعه کنیم، درمی یابیم ائمه علیهم السلام این آیه را به ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) تفسیر کرده اند.

کتابت عبارت "السَّلَامُ عَلَى رَبِيعِ الْأَنَامِ وَ نَضْرَةِ الْأَيَّام" به خط ثلث منقوش شیوه‌ی مملوکی در سال 1399